article left right link-out audio play down up instagram whatsapp youtube facebook twitter mail link bookmark content-bundel quote
  • Hoe een herdenking Armeniërs, Turken en Koerden b...
    wo 24 apr 2019
  • Waarom K-popfans zich hard maken tegen haat 💜
    do 18 apr 2019
  • Wie betaalt de prijs voor jouw goedkope t-shirt?
    wo 17 apr 2019
  • 'De prik neem je niet alleen voor jezelf, ook voor...
    vr 12 apr 2019

Hoe een herdenking Armeniërs, Turken en Koerden bij elkaar brengt

Nog nooit was er meer dan één Turkse of Koerdische Nederlander bij de herdenking van de Armeense genocide. Tot vandaag. In Assen werd vandaag de massamoord van Turken op Armeniërs in 1915 herdacht. Honderdduizenden Armeniërs kwamen daarbij om het leven.

En dat ligt nog steeds heel gevoelig, omdat veel Turken en Koerden ontkennen dat er genocide is gepleegd. Turkije heeft het over een burgeroorlog, waar naast Armeense slachtoffers, ook veel Turkse slachtoffers vielen. Maar veel onderzoeken zeggen dat Armeniërs meerdere keren én over langere tijd zijn vermoord. Genocide dus. Dat ligt ook weer gevoelig bij de Koerden, omdat sommige Koerdische stammen meededen aan de moordpartijen. En nog steeds wordt dat vaak ontkend door de Koerden.

Een pijnlijk stukje geschiedenis waar nog steeds veel spanningen over zijn. Toch legden jongeren Armeense, Koerdische en Turkse roots vandaag voor het eerst samen een krans bij de herdenking van de Armeense genocide. 

Bijvoorbeeld Christina van 22, rechts in beeld.

Christina is van Armeense komaf en gaat al jaren naar de herdenking van de Armeense genocide. Toch is dit de eerste keer dat ze samen met Turkse en Koerdische Nederlanders een krans legt. "Ik vind dat heel mooi en ben het ook nog nergens anders tegengekomen. We komen samen, want het is niet alleen onze geschiedenis, maar ook die van de Turken en de Koerden. Daar zijn ook slachtoffers gevallen, waarom zullen we dan niet samen herdenken?" 

Niet iedereen is het met haar eens, merkte ze. Veel mensen van Turken en Koerden blijven de genocide ontkennen. "Dus je merkt wel dat er heel veel weerstand tegen deze actie is, maar we hebben het doorgezet en zijn er gewoon voor gegaan." En dat is hartstikke belangrijk, vindt ze. "De geschiedenis van je volk wordt gewoon ontkend. Ze zijn gevlucht, gemarteld en vervolgd. En ik weet gewoon heel zeker dat het echt is gebeurd. Dat is heel jammer." 

Vandaag was er een klein clubje Turkse en Koerdische Nederlanders bij de herdenking. Ze hoopt dan ook dat het er snel meer worden. Eén iemand die zich daar hard voor maakt is de 34-jarige Tayfur. 

Tayfur was vorig jaar de enige Turkse Nederlander bij de herdenking van de Armeense genocide. Dat moest anders, vond hij. Een heleboel verzoekjes en bijeenkomsten verder kreeg-ie een klein clubje bij elkaar van vier Turkse en Koerdische Nederlanders die samen een krans wilden leggen met Armeniërs. "Het is natuurlijk een klein initiatief, maar ik hoop dat er volgend jaar meer bij zijn." 

Na het schrijven van zijn scriptie over de Armeense genocide, tien jaar geleden, veranderde zijn beeld. Hij werd opgevoed dat de Armeense genocide niet bestond, maar na heel veel leeswerk geloofde hij "in het verhaal van de vijand."

Tayfur merkte ook dat er nog steeds veel spanningen zijn rondom de Armeense genocide. Hij kreeg veel negatieve reacties, maar bleef toch doorgaan. "Ik hoop dat Turkse Nederlanders die wel geloven in de Armeense genocide, meer beschermd worden. Bijvoorbeeld door politie of door safe spaces te creëren waar deze mensen met elkaar in contact kunnen komen." 

Fatma (33) is zo iemand waar hij mee in contact kwam. Ze is van Turks-Koerdische komaf en heeft zich ook verdiept in de Armeense genocide. Het leggen van de krans was erg emotioneel, vertelt ze. "Ik heb geprobeerd niet aan de negatieve comments te denken die online verschijnen." Ze zou graag zien dat meer mensen zoals zij gaan praten met Armeense Nederlanders. "Alleen dan snap je het verhaal van de andere kant."